Only in America…

by alistair on February 28th, 2006

“Mobilizing millions of Americans to pray daily for our President, our Leaders, our Nation and our Armed Forces”

• Presidential Prayer Team

Karlinn inni á baði

by alistair on February 26th, 2006

Þegar ég labbaði inn á bað í morgun rakst ég á ókunnugan karl sem horfði óöruggur á mig og neitaði að útskýra hvað hann var að gera þarna. Raunar sagði hann ekki orð heldur starði bara á mig og virtist ekki skilja íslensku.

Mér dauðbrá auðvitað. En þar sem sem hann virtist meinlaus, og eiginlega miklu hræddari en ég, þá nálgaðist ég hann með það í huga að sýna að ég vildi honum vel, að ég gæti kannski aðstoðað hann einhvern veginn eða jafnvel huggað.

En þá varð hann bara skíthræddur og svo aumingjalegur að sjá að ég ákvað að láta hann vera.

Hann er ennþá þarna inni. Ég veit ekki hvort hann komi nokkurn tímann út.

Námstækni

by alistair on February 26th, 2006

Spurning: Hvað gerir maður þegar maður er að fara í próf og er bara búinn að lesa 25 af 150 síðum af illskiljanlegum og svæfandi texta?

Svar: Maður leggur sig í tvo tíma og vaknar síðan svo vankaður að maður verður að fara út í göngutúr.

Reiðir menn

by alistair on February 24th, 2006

“Who do you think has killed more people: George W. Bush and Tony Blair or Osama Bin Laden and Saddam Hussein?” Spurði reiður ungur múslimi í þættinum “Europe’s Angry Young Muslims” á BBC World Service.

Góð spurning. Veit einhver svarið?

Gleðin og ástin

by alistair on February 18th, 2006

Ég hef aldrei veigrað mér við því að viðra tilfinningamál mín við hvern þann sem nennir að hlusta og get því óhikað tilkynnt hér að ég hef grátið ótöldum hamingjutárum yfir þeirri ást og þeirri gleði sem geislað hafa út úr fiskabúrinu mínu síðustu daga.

Síðan að Svartur lést í lok síðasta árs hefur Gulur synt hægt og stefnulaust um tómlegt búrið og eru þeir ófáir morgnarnir sem ég hef komið að honum liggjandi í þunglyndi sínu í einhverju myrku horninu. Hann hefur gert sitt besta til að fela fyrir mér hversu illa honum hefur liðið en ég hef séð sorgina í augum hans á hverjum degi. En nú hefur Gulur eignast nýjan vin sem hlotið hefur nafnið Þórir Fannar. Gulur og Fannar synda nú hring eftir hring í eltingaleik, keppast glaðlega um bestu matarbitana og róta saman í mölinni á botninum.

Gleðin og ástin ráða ríkjum á ný, í búrinu og í hjarta mínu.

Friður og fínerí

by alistair on February 16th, 2006

Í kvöld ætlum við Halla að rabba við fólk um World Social Forum í Friðarhúsinu á Snorrabraut (beint á móti Austurbæ). Við verðum með PowerPoint og vídjó og fínerí. Byrjar kl. 20:00.

Frekari upplýsingar á: www.fridur.is

Bíobox

by alistair on February 10th, 2006

Nú eru BNA og S-Kórea búin að gera með sér fríverslunarsamning, stærsta fríverslunarsamning sem BNA hafa gengið í síðan Fríverslunarsamningur N-Ameríku tók gildi árið 1994. Bandaríkin settu það sem frumskilyrði þessarar samningagerðar að S-Kóresk stjórnvöld myndu helminga þann tíma sem kvikmyndahús landsins eru skyldug til að sýna S-Kóreskar kvikmyndir. S-Kóreskir kvikmyndaframleiðendur hafa mótmælt reiðilega og segja þetta grafa undan fjárhagslega óstyrkum en menningarlega blómstrandi kvikmyndaiðnaði sem þarfnast áframhaldandi aðhlynningar til að geta vaxið og orðið fyllilega samkeppnisfær á alþjóðavettvangi.

“In the red corner, weighing in at trillions and trillions of dollars a year, the heavyweight champion of the world: Hoooooooooollywood! In the blue corner, a fledgling newcomer that has shown great potential but has had no real training and has recently been separated from his mother: Seouuuuuuuuuuul!”

Spennandi (sam)keppni.

Ljósvakaloft

by alistair on February 8th, 2006

Úr síðdegisútvarpi Rásar 2 þann 7. febrúar 2006

20/04/06: lestin er farin. linkurinn dó.

Líf í blautum skókassa

by alistair on February 3rd, 2006

Kominn heim í rigninguna og rokið með rauðgula brúnku, pólfaraskegg og skítugar tær. Einna fegnastur var ég að sjá klósettsetuna mína þó að holur í jörðinni seú að vissu leyti frelsandi fyrir sjálfsmyndina og styrki tengsl milli líkama og sálar.

Er enn í svolitlu kúltúrsjokki og á erfitt með að finna mig í erli míns daglega lífs. Búinn að pakka upp úr töskunum en leifar ferðalagsins hafa ekki komist lengra en á sófann, stofuborðið og meirihlutinn af þeim á gólfið. Afríska gríman er þó komin upp á vegg og hótar að kyssa mig með útsprengdum viðarvörum sínum hvert sem ég sný mér. Geithafurinn minn, hann Billy, hangir á bókaskápnum eins og hræ minninga minna um aðra veröld.

Svona ferðalög minna mann á hvað heimurinn er stór og hvað breidd mannlífs er mikil, hversu misjöfnu lífi fólk lifir en hvað við eigum þó öll mikið sameiginlegt. Á sama tíma minnir þetta mann á það hvernig lífið í Reykjavík er eins og að búa í dúnfóðruðum skókassa.

Jákvæðari færsla næst.